Een medewerker (35) krijgt een functie aangeboden die flink wat extra verantwoordelijkheden met zich meebrengt. In plaats van de kans op deze carrièrestap te grijpen, wil ze weer haar koffers pakken en op reis gaan. ‘Mijn halsband zit zo strak.’
‘Zo'n vijf jaar geleden hebben wij dit vluchtgedrag al bij haar ontdekt', vertelt Marjolein Aelberts (www.spoenk.nu), gespecialiseerd en afgestudeerd als provocatieve coach (IEP Nijmegen). ‘Toen was het een goed idee en is zij ook echt in haar eentje de hele wereld over gereisd.' Maar nu vond zij zelf toch dat ze maar eens serieus werk van haar carrière moest maken.
Probleem is volgens Aelberts dat zij ‘bij het woord alleen al uitslag krijgt.' ‘In haar nieuwe functie zou de vrouw bijvoorbeeld de opdracht kunnen krijgen om van alles uit te moeten zoeken en binnen een uur met resultaten te komen', legt Aelberts uit. ‘Dan heeft zij direct de neiging om zich ziek te melden of wil ze het liefst gelijk ontslag nemen. Die neiging moet ze juist onderdrukken.' Voor iemand die op deze manier telkens vastloopt, leent de provocatieve coachingsaanpak zich bij uitstek, weet Aelberts. ‘Door te overdrijven, te illustreren, breng je de cliënt in beweging, laat je iemand met meer afstand (en humor!) naar zichzelf kijken.'
Tijdens deze sessies koos Aelberts voor de beeldspraak van de lieve puppy die een half jaar geleden door een gezin was gekocht, maar nu aan de boom gebonden achterbleef omdat de familie op vakantie ging. Elke sessie begon Aelberts met het oproepen van het beeld van dit zielige, afhankelijke hondje. En het werkte. Niet zonder ironie zei de cliënt op een gegeven moment zelf al: ‘Mijn halsband zit zo strak.'
‘Bij de provocatieve aanpak weet je als coach ook niet wat er gaat gebeuren, maar de cliënt komt in elk geval in beweging.' Aelberts overdrijft door de cliënt vanuit het plaatje van ‘het vastgebonden hondje aan de boom' te laten denken. Hierdoor komt de coachee in protest, gaat relativeren - zo erg is het nou ook weer niet - en het probleemoplossend vermogen wordt gestimuleerd. Hoe maak ik mijn baasje duidelijk dat ik ook wel meekan op vakantie of dat ik ook braaf alleen kan thuisblijven als de buren op mij passen? Vertaald naar de werksituatie waar de vrouw in zit: ‘In plaats van voelen dat anderen over haar beslissen, dat zij in een keurslijf zit en aan de lijn moet lopen, kan zij er ook voor kiezen dit anders te ervaren. Als in haar nieuwe functie de situatie zich voordoet dat zij echt de verantwoordelijkheid moet nemen waar ze zo tegenop ziet, dan hoeft zij nog steeds niet die halsband te voelen. Zij kan daar ook anders mee omgaan, beseffen dat zij nog altijd zelf de keus heeft, zelf bepaalt hoe zij het aanpakt.'
Haar werkgever laat haar volgens Aelberts de keus: de promotie accepteren en er 100 procent voor gaan, of uitkijken naar een andere baan. Natuurlijk, het is een dilemma, een weg terug lijkt er niet te zijn. Maar het is en blijft wel haar eigen keus. ‘ Ze heeft inmiddels promotie gekregen en de verantwoordelijkheid aangenomen.'
Mail dit artikel