Met werkplekken bij drie verschillende opdrachtgevers is interim HR-manager Hans Soetekouw in zijn eentje een flexibele schil. Maar flexibel is niet hetzelfde als vrijblijvend; wanneer hij praat over zijn werk bij het Rijksmuseum doet hij dat in de eerste persoon meervoud. ‘Het hoort bij je vak om een relatie op te bouwen met elke organisatie.’
De portier wist niet wie u was. Is dat de vloek van de interimmer?
'Heel veel mensen kennen mij wél. Dat is heel wisselend. Dit is de tweede keer dat gebeurt dat niemand weet wie ik ben. Dat is wel vervelend, en het hoort er ook niet bij. Maar zeker in het begin was mijn werk hier zeer beperkt van omvang. Het Rijksmuseum is een chique instituut, maar het is zeker geen rijk instituut. Ik was aanvankelijk hier alleen om heel minimaal de lopende zaken af te handelen. Dan loop je niet heel actief rond om kennis met mensen te maken. Maar de voor mijn werk belangrijke mensen kennen mij allemaal.'
In Nederland wordt de komende tijd fors bezuinigd op cultuur. Wat betekent dat voor het Rijksmuseum?
‘Er zullen voor het Rijksmuseum geen echte klappen vallen omdat het relatief wordt gespaard. Wel zullen we echt "lean" moeten blijven denken. We zullen wel bij ieder besluit kritisch na moeten denken over waarvoor we nog wel of geen mensen aannemen. We zijn hét museum van Nederland, en we hebben heel grote ambities, maar dat vraagt misschien wel meer mensen dan we in de toekomst in kunnen zetten. Het is de vraag hoe je én je begroting sluitend kunt maken, en je ambities kunt waarmaken.
‘We moeten ook kijken naar het personeelsbestand. Dat is ook een strategische keuze, waar we al een tijd mee bezig zijn. De directie moet kijken waar de prioriteiten liggen en waar wij vinden dat de eerste klappen moeten vallen. Dat is een besluit van de directie. En wij als HR zitten bovenop de uitwerking van die keuze, om die verder te berekenen en te onderbouwen.'
‘We hebben nu nog geen vacaturestop ingesteld. Het is nog business as usual. Waar we nu voor staan is vooral de uitbreiding van het personeel in verband met de opening (Het Rijksmuseum is de afgelopen jaren ingrijpend verbouwd en verwacht in 2012 weer volledig op te gaan, red.) We werken al jaren met drie tijdelijke contracten voor één jaar, om toch een beetje flexibiliteit te behouden.'
U werkt al vijftien jaar als interim HR-manager. Wat is de grootste verandering die u in die jaren hebt gezien in het vak?
‘Ik zie een toenemende verzakelijking, en bijvoorbeeld meer "lean" denken. Dat heeft veel goede kanten waar ik met mijn oorspronkelijk bedrijfskundige achtergrond blij mee ben. Maar ik zie ook dat het kan leiden tot kortzichtigheid.
‘Er verandert veel, maar daar zitten ook veel hypes bij. Neem het Nieuwe Werken. Dat is een ontwikkeling die al lang gaande is, maar nu heet dat het Nieuwe Werken en houden mensen er congressen over. Ik heb bij de Nederlandsche Bank gewerkt. Daar hebben we mensen verhuisd van Apeldoorn naar Amsterdam. Dat was natuurlijk heel lastig, want mensen in Apeldoorn hebben niet zo veel zin om naar Amsterdam te gaan. De keuze is dan of file, of verhuizen naar een huis dat tien keer zo klein is en tien keer zo duur. We hebben toen wel halverwege een werkpleklocatie ingericht. Mensen konden daar inloggen en werken, maar ik geloof dat daar uiteindelijk vrij weinig gebruik van is gemaakt. Mensen kunnen ook thuis werken, dat kan steeds meer. Dat heet opeens het Nieuwe Werken. Dan denk ik: "Ja, daar zijn we al een tijdje mee bezig". Heel veel is ook gewoon common sense. Dat is volgens mij wel een van de belangrijkste dingen van het vak.'
Lees het hele interview in IntermediairPW
Mail dit artikel
